Historia

03-04-2018 10:02

Gmina Baranów szczyci się wielowiekową, chlubną przeszłością. Jej stolica – Baranów – przez całe stulecia, od połowy XV wieku aż do 1907r., miała prawa miejskie. Badania archeologiczne potwierdziły istnienie tu w odległej przeszłości osad łużyckich, umiejscowionych w okolicy rzeki Jamicy, a datowanych na 800-400 r.p.n.e.

Po roku 1241 Rocława wdowa po komesie Klemensie, nadała wieś Baranów klasztorowi benedyktynek w Staniątkach. W latach 1250 - 1329 Baranów należał do cystersek z klasztoru w Ołoboku. W dokumentach z II połowy XIV w. Baranów określany jest już powszechnie jako oppidum, czyli miasto. Data nadania praw miejskich nie jest znana, można jednak przypuszczać, że nastąpiło to przed rokiem 1426. W źródłach z tego okresu po raz pierwszy Baranów określano mianem miasta. W tym właśnie roku, po podziale majątku między członków rodziny Wierzbięty z Paniewic, miasto przypadło w udziale Wierzbięcie z Kępna, synowi Mikołaja z Kępna. Zbyszyc, chorąży wieluński, dziadek Wierzbięty z Kępna, też Wierzbięta z Paniewic był Ślązakiem z rodu Niesobiów. Od 1352 do 1369 roku był starostą generalnym Wielkopolski, następnie także kasztelanem poznańskim (od 1360r.) W zamian za uśmierzenie buntu Maćka Borkowica w roku 1365 otrzymał od  Kazimierza Wielkiego Kępno, dotychczas miasto królewskie oraz pobliskie wsie Bobrowniki, Grębanin i Mianowice. Od nazwy miasta przyjął nazwisko Kępiński. Wraz z  upadkiem Kępna, które w ówczesnym okresie spadło do roli wsi, wzrosło znaczenie Baranowa. Z zachowanych dokumentów z roku 1532 wynika, że to szlacheckie miasto miało wówczas swojego burmistrza i radę miejską. W Baranowie odbywały się targi i jarmarki. Do powolnego upadku miasta przyczyniły się klęski żywiołowe (przede wszystkim wielkie pożary w latach 1631, 1714, 1720 i 1823 ), wojna ze Szwedami oraz liczne konflikty wywołane przygranicznym położeniem.

Po II rozbiorze Polski (1793) Baranów znalazł się pod panowaniem pruskim. W końcu XVIII wieku miasteczko wyludniało się i w roku 1816 liczyło zaledwie 350 mieszkańców. Ostatecznym ciosem dla Baranowa był rozwój komunikacji kolejowej w latach 1864-1907, która ominęła to miasto, podczas gdy sąsiednie Kępno stało się ważnym węzłem kolejowym.

W latach 1905 - 1907 miały miejsce protesty i wystąpienia Polaków przeciwko nasilającej się akcji germanizacyjnej. W roku 1907 Baranów został pozbawiony przez władze pruskie praw miejskich. Stracił je ostatecznie w niepodległej Polsce w 1932 roku. Pod względem administracyjnym Baranów i okoliczne wsie należały w latach międzywojennych do powiatu kępińskiego i wchodziły w skład gminy Kępno - Południe. W okresie tym zbudowano pomnik ku czci poległych (42 osoby) w czasie I wojny światowej. W czasie II wojny światowej zginęło jedenastu mieszkańców Baranowa i to w różnych okolicznościach (w obozach koncentracyjnych, w czasie działań wojennych). Na przymusową pracę w głąb Niemiec wywieziono wówczas 27 osób. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej (21 stycznia 1945 roku) zachowano na tym terenie przedwojenny układ administracyjny. W roku 1954 miejsce gmin zajęły gromadzkie rady narodowe jako podstawowe ogniwa w podziale administracyjnym kraju (na terenie obecnej gminy działały dwie gromadzkie rady narodowe: w Mroczeniu i Baranowie).

Uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 5 grudnia 1972 r. Baranów został siedzibą gminy, obejmującą swym zasięgiem byłą gromadzką radę narodową Baranów i Mroczeń. Po wprowadzeniu w życie ustawy z dnia 28 maja 1975 roku gmina Baranów znalazła się w granicach nowo powstałego województwa kaliskiego.

W 1992 roku Rada Gminy Baranów, kierując się tradycją uchwaliła, że herbem gminy będzie dawny herb miasta Baranowa: srebrna głowa barana z kręconymi złotymi rogami na niebieskim tle. Pieczęć z herbem odciskana jest na okolicznościowych dokumentach,  ponadto gmina dysponuje także pieczęcią wypukłą, wzorowaną na pieczęciach szlacheckich. Określono także barwy Gminy Baranów czyli jej flagę. Flagą Gminy Baranów jest płachta trójdzielna. Stanowi ona prostokąt o stosunku wysokości do długości jak 5:8 i składa się z trzech równych poziomych pasów w układzie równoległym. Pas górny z kolorze białym, pas środkowy w kolorze niebieskim, pas dolny w kolorze żółtym.

Herb Gminy Baranów                                                               Flaga Gminy Baranów

 

 

 

 

 

Wdrożenie z dniem 1 stycznia 1999 roku Reformy Administracji Publicznej to ważny moment w historii ziemi wielkopolskiej. Reforma administracyjna oznaczała scalenie Wielkopolski podzielonej w 1975 roku na województwa: leszczyńskie, kaliskie, konińskie, pilskie i poznańskie. Powstały ponownie powiaty. Gmina Baranów należy od tego momentu do powiatu kępińskiego i województwa wielkopolskiego.

GMINA Z NOWYM LOGIEM PROMOCYJNYM

Na sesji listopadowej 2016r. Rada Gminy Baranów uchwaliła logo promocyjne Gminy Baranów. Nowy znak powstał z zachowaniem tradycji ale także z myślą o przyszłości. Swoją konstrukcją nawiązuje do herbu Gminy Baranów, odzwierciedlając takie wartości jak siła, witalność i bezpieczeństwo.

Swoją budową nawiązuje do XIV wiecznej pieczęci miejskiej tj. do czasów gdy Baranów posiadał prawa miejskie i był znaczącym ośrodkiem w regionie. Ukazanie go w nowoczesnej formie nadaje komunikat o kontynuacji chlubnej historii regionu teraz i w przyszłości.

Logo występuje w różnych formach, w zależności od potrzeb. Może być używane samodzielnie - jako sygnet, w zestawieniu z nazwą „Gmina Baranów”, a także z hasłem promocyjnym Gminy Baranów - „miejsce do zamieszkania”. Logo występuje w obu płaszczyznach (poziomej i pionowej).

Logo mogą także używać inne osoby, w tym przedsiębiorcy, organizacje pozarządowe i inne jednostki organizacyjne po wcześniejszym uzyskaniu pisemnej zgody Wójta Gminy Baranów. Wniosek o przyznanie prawa do wykorzystania logo Gminy Baranów znajduje się na stronie internetowej: www.baranow.pl

 

 

 

Czytany 387 razy
Więcej w tej kategorii: « Baranów w liczbach Zabytki »